Omarmen, liefhebben en rust

november 7, 2019 1 Comment

Omarmen, liefhebben en rust

november 7, 2019 1 Comment

Ik voel de verandering en omarm het, het verschil van nu en drie jaar geleden. De stilte die er binnen in mij heerst is nieuw, normaal gingen er duizenden stemmen rond. Stemmen die riepen dat ik dik was, er niet toe deed, dat ik moest doen wat de mensen wilde en verloor ik mijn echte wens. Nu de dagen verstrijken en de zwangerschap vordert voel ik mijn lichaam meer dan ooit, zijn beperking maar ook zijn kracht om een nieuw mensje te laten groeien.

Voel ik de drang om langzaam ons huis klaar te maken, kies ik kleertjes uit in tinten wit, bruin en grijs. Ruim ik langzaam veel handwerkspullen op en kan ik voor het eerst met aandacht aan één werk werken. Lijkt mijn geduld voor mijn meisje met de dag te groeien en ontdek ik de kleine woordjes die ik kan gebruiken om de rust te bewaren.

Mijn hele zijn lijkt zich op rust, soberheid en simpelheid te richten. Maakt mij het niet uit wat mensen vinden en kan ik meer rust vinden in de nieuwe weg, de nieuwe keuzes die ik maak. Voor het eerst kijk ik niet uit naar de 20 weken echo om te ontdekken of het een jongen of meisje wordt, krijg ik de kriebels van alles wat roze of blauw is en geniet ik oprecht van de tinten bruin.

Voor het eerst maakte ik een geboorten kaartje al met 13 weken met een tekst naar mijn hart, waar ik elke keer een traantje krijg als ik hem lees. Een kaartje die direct omarmt werd door manlief die hem prachtig vond, één simpel kaartje die direct goed voelde in huis.

Heel langzaam ga ik de zwangerschap omarmen die ik nu doormaak, ben ik nieuwschierig naar het mensje en voel ik een lichte angst voor de bevalling. Na weken van angst dat het niet goed zou zijn, vol ongeloof dat mijn lichaam zelf een klein mensje kon laten groeien zonder hulp van het ziekenhuis. Nu na een paar controles verder, na het wennen voor de verandering verdwijnt langzaam de angst.

Mijn lichaam is sterk en zwak tegelijk, met rust en beweging zal ik deze tijd omarmen.
Mijn lichaam, die ik voor het eerst in mijn leven langzaam een beetje lief begin te hebben.
Dankbaar voor wat zij doet, voor hoe zij het doet en wat zij mij geeft.

1 Comment

  • Mei Qi november 12, 2019 at 6:58 am

    Wauw, wat prachtig geschreven!

  • Leave a Reply

    Welkom

    Welcome to Mme Kramer,
    Looking for silence and simplicity. Love nature, simple things, beautiful moments in the here and now.

    ~ Mme Kramer ~

    Subscribe & Follow



    ×