Alleen in het donkere bos

oktober 18, 2019 No Comments

Alleen in het donkere bos

oktober 18, 2019 No Comments

Het was al weer even geleden dat ik mijn wandelschoenen aantrok en zelf ging wandelen, sinds een twee maanden lijkt mijn energie weg te druppelen voor ik überhaupt iets heb gedaan. Nu de rugpijn weer is afgezakt door bewust veel minder te tillen kan ik weer naar buiten. Ik kan weer de natuur in tussen de buien door en zo liep ik op donderdag ochtend vroeg in het bos, een mooie ronde van vier km en leerde dat ik tegenwoordig het wandelen een beetje saai ben gaan vinden.

De camera siert het eerste stuk in de hand, enkele paddenstoelfoto’s worden genomen en dan ben ik er klaar mee. Ik berg de camera op in mijn tas en wandel door. Op twee kilometer wil mijn lichaam niet helemaal meer en dan moet je er nog twee voordat je terug bent bij het begin. De wandeling voelde alsof het uren duurde en toen merkte ik dat ik toch echt gezelschap misten, al hoorde nu niemand mijn gehijg toen ik een heuvel op liep.

Het was een wandeling van maar vier kilometer, vier kilometer door het natte bos helemaal alleen. Vier kilometer die mij nog meer naar mijn lichaam hebben doen luisteren, ik dacht weer eens na wat ik wilde. Wat er op dit moment wel niet allemaal gebeurt in mijn leven, al die veranderingen tegelijk. Het is veel en daarvoor is het bos de perfecte plek om even te verstillen, even enkel te zijn en te verwonderen aan alle herfsttekens die er nu zijn.

No Comments

Leave a Reply

Welkom

Welkom op Mme Kramer, een blog over mijn zoektocht naar balans. Balans voor mijn lichaam en geest.

Liefs Mme Kramer

Subscribe & Follow



×